Παραμυθι: Ο Αυτοκρατορας και οι Συμβουλοι του
by πορτοκαλάδα on Ιανουαρίου 20th, 2008
Γράψαμε και ένα παραμύθι. Γιατί όχι, άλλωστε;
Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παραμύθι
Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Τσακνής & Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου ( Ντουέτο )
Φτιάχνουν απόψε με κουρέλια και σανίδια,
έναν συνοικισμό αυτόνομο.
Αυτοί που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια,
και στον υπόνομο.
Το παραμύθι μου αυτό, πρωτοδημοσιεύτηκε στο net-periodiko.
Ήταν μια φορά ένας Βασιλιάς. Έπρεπε να φύγει για ταξίδι στην άκρη του κόσμου! Φώναξε τους δυο πιστούς συμβούλους του και τους διέταξε να αναλάβουν τα καθήκοντα του παλατιού όσο θα λείπει.
Ήξερε ότι οι δυο έμπιστοι συνεργάτες του ήταν καλοπροαίρετοι αλλά ο καθένας είχε μια δύναμη και μια αδυναμία. Του ενός η δύναμη ήταν η αποφασιστικότητα αλλά η αδυναμία ήταν η ευκολοπιστία. Του άλλου η δύναμη ήταν η διπλωματία αλλά η αδυναμία ήταν η περιέργεια.
Αποφάσισε, λοιπόν, να τους φέρει κοντά και να ενώσουν τις δυνάμεις τους προκειμένου να κυβερνήσουν με τρόπο αποφασιστικό χρησιμοποιώντας όλη τους τη διπλωματία. Για να το πετύχει αυτό, χρησιμοποίησε την ευκολοπιστία του αποφασιστικού και τον έπεισε να εξετάζει τη γνώμη του διπλωμάτη πριν αποφασίσει, και χρησιμοποίησε την περιέργεια του διπλωμάτη για να του κινήσει το ενδιαφέρον ώστε να ακολουθεί τον αποφασιστικό στους καινούριους δρόμους που θα χαράζει, μόνο εάν η περιέργεια του ικανοποιούνταν αποτελεσματικά με αυτό το τρόπο.
Δοκιμαστικά, πριν φύγει, αφιέρωσε 2 μήνες στην πρόβα! Πράγματι, στην αρχή, όλα πήγαιναν καλά! Ο αποφασιστικός ρωτούσε πάντα το διπλωμάτη -επειδή πίστευε σε αυτόν- και ο διπλωμάτης όταν δεν μπορούσε να αντισταθεί στην περιέργεια του, ακολουθούσε τον αποφασιστικό.
Δεν μπορείς να φανταστείς τι δύναμη απέκτησαν!!! Το ένα βήμα μετά το άλλο ήταν γεμάτα επιτυχίες!!! Ζούσαν μια ανεπανάληπτη τροπή στη ζωή τους. Μπορούσαν να πετύχουν ο,τι θέλουν σχεδόν αμέσως! Είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους σε μια συμμαχία ανίκητη. Τέτοια πρόοδο είχε η χώρα να δει από τότε που οι μύθοι έλεγαν ότι πρωτοδημιουργήθηκε! Και όλα αυτά σε χρόνο απίστευτα μικρό…
Ο αυτοκράτορας τρόμαξε! Φαντάστηκε ότι μόλις φύγει, θα ακολουθήσει ένας οργασμός επιτυχιών και κατά την επιστροφή του όλοι θα τον έχουν ξεχάσει… Θα είναι ένας ασήμαντος! Δεν θα μπορεί να παραμείνει πια αυτοκράτορας…
Αποφάσισε να ματαιώσει το πολύ σημαντικό ταξίδι του και να ανακόψει την αρνητική γι αυτόν πορεία των πραγμάτων, τώρα που είναι αρχή ακόμα…
Έπιασε το διπλωμάτη, λοιπόν. Τον ρώτησε πως του φαίνεται η κατάσταση και εκείνος ενθουσιασμένος τον ευχαρίστησε που του έδωσε τέτοια χαρά στη ζωή του: Να συνεργαστεί με κάποιον σημαντικό άνθρωπο που τον συμπληρώνει, και όλα αυτά για το καλό της χώρας του. Ήταν ευτυχισμένος.
Έπιασε τον αποφασιστικό και τον ρώτησε το ίδιο. Η απάντηση ήταν παρόμοια. Ήταν ευτυχισμένος γιατί επιτέλους είχε την δύναμη και την επιβεβαίωση -μέσα από την συνεργασία που είχε με το διπλωμάτη- να κάνει τα πάντα για το καλό της χώρας δεδομένου ότι το μπορούσε. Αυτή ήταν η μια και μοναδική μέγιστη χαρά όλης της ζωής του.
Ωραία, σκέφτηκε ο βασιλιάς αυτοκράτορας … Τα πράγματα ήταν πολύ απλά γι αυτόν …
Χρησιμοποίησε την διπλωματία του διπλωμάτη και τον έβαλε να ψάξει τα βαθύτερα κίνητρα που κάνουν τον αποφασιστικό να τον ρωτάει -σε κάθε του βήμα- σαν να ήταν ανίκανος να κάνει το οτιδήποτε μόνος του. Αλίμονο, του είπε … πως γίνεται ένας αποφασιστικός να είναι ανίκανος να κάνει το οτιδήποτε μόνος του;
Στη συνέχεια, χρησιμοποίησε την αποφασιστικότητα του αποφασιστικού και του είπε να τη χρησιμοποιήσει όπως της αρμόζει και να μην είναι ευκολόπιστος απέναντι σε κάποιον που είναι διπλωμάτης!!! Πως γίνεται, του είπε, εσύ που είσαι αποφασιστικός, να πιστεύεις ένα διπλωμάτη … έτσι απλά;
Όπως καταλαβαίνεις, σε απίστευτα λίγο χρόνο, όχι μόνο ανακόπηκε η πρωτόγνωρα επιτυχημένη πορεία της χώρας αλλά άρχισαν ο αποφασιστικός με το διπλωμάτη να τρώγονται μεταξύ τους και ο ένας να εκδικείται τον άλλον με τρόπο που γλυκοκοίταζε το θάνατο, σε κάθε βήμα της καθημερινότητάς τους. Ξέρεις … τους έβγαινε τόσο “πηγαία” και τόσο “αβίαστα” …
Τελικά, “κατάφεραν” να φύγουν από το παλάτι και να ξεπέσουν στις χειρότερες συνοικίες της χώρας, οι οποίες έγιναν ακόμα χειρότερες γιατί τα χρόνια που ακολούθησαν δεν ήταν καθόλου καλά για κανένα σε όλο το βασίλειο.
Μεγάλο κακό τους είχε βρει. Πονηριά και προδοσία.
Λίγο πριν πεθάνουν, αιώνιοι και ορκισμένοι εχθροί, ρωτήθηκαν από τα εγγόνια τους που αισθανόντουσαν την αδικία να τους κατατρώει και να τους καταστρέφει μέρα με τη μέρα, το λόγο για τον οποίο -τελικά- μάλωσαν.
Ο διπλωμάτης απάντησε: Επειδή αυτός ο “αποφασιστικός” ένα μόνο πράγμα είχε στο μυαλό του όλη μέρα και όλη νύχτα … να προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί μου και να με ρωτάει “τί να κάνει”… Είναι δυνατόν για τόσο σοβαρά θέματα να κάνει σαν να ήταν μικρό παιδί!;;;! Ακόμα είμαι περίεργος να δω πόσο ηλίθιος είναι γιατί δεν το έχω ανακαλύψει…
Και πέθανε δυστυχισμένος.
Ο αποφασιστικός είπε: Επειδή αυτός ο “διπλωμάτης” είχε ένα μυαλό που γύριζε με 1000 στροφές και δεν μπορούσα να καταλάβω αν μου λέει την αλήθεια ή όχι, αισθανόμουν ότι δε μου έλεγε ποτέ την αλήθεια. Έπρεπε να τον σκοτώσω πριν καταφέρει να με προδώσει αλλά θα μπορούσα ποτέ να θυσιάσω την πρόοδο της χώρας μας; Όχι. Τελικά … αυτός ζει, η χώρα βούλιαξε ενώ εγώ δεν είχα τη δύναμη καν να αυτοκτονήσω. Είμαι ένας άχρηστος…
Και πέθανε δυστυχισμένος.
Είναι ολοφάνερο ότι αυτοί -ενώ θα μπορούσαν- δεν έζησαν καλά και ο αυτοκράτορας καθόλου καλύτερα, αλλά δεν το ήξερε … ή … απλά … δεν ήθελε να το μάθει..!
Τα εγγόνια των συμβούλων υπέφεραν αρκετά στη ζωή τους, όπως όλος ο λαός αλλά και λίγο χειρότερα.
Οι απόγονοι του αυτοκράτορα, από την άλλη πλευρά, όταν συμπέραναν ότι δεν γίνεται τίποτα με αυτό το βασίλειο, αποφάσισαν να φύγουν και να βασιλέψουν ευτυχισμένοι σε άλλη χώρα.
Εμείς, ευτυχώς, είμαστε ακόμα νέοι και μπορούμε να ζήσουμε τη ζωή με τη δύναμή μας.
Ποσοστό διασημότητας: 33% [?]